تبلیغات
. - آیه بیست و سوم _ گهواره ی ایران
.

تقدیم به روح پرفتوح بت شکن بزرگ انقلاب، خمینی کبیر. به مناسبت 22 بهمن، سالروز پیروزی اسلام بر طاغوت.



نمی دانم،

      بیدارم یا که در خوابم؟!

              ولی غرق در اندیشه ای نابم

                               من در اندیشه ی فردا،

         در اندیشه ی سپیده ی صبحم، درین خلوتگه خاموش

                   من در اندیشه ی شمعم، روشنی بخش این شب تاریک،

                                           من در اندیشه ای روشن، در فکر مهتابم.

 لبخندی بر لبانم می شود جاری

        نور رخشانی، تا قله ی دلم اوج می گیرد،

برای شکوفایی این غنچه،

                در اندیشه ی گذر از باد پاییزم.

برای زدایش اندوه، ز فردایی روشن فام،

                        هزاران گوی مهتابی به شب ریزم.

من در اندیشه ی صبحم،

      در اندیشه ی رودی خروشان در عبور کوهستان،

         در اندیشه افکار نو بنیاد،

               در اندیشه ی رشادت های نخلستان.

در اندیشه ی رویش، از یک گیاه سبز؛

                             من در فکر پروازم.

می خورم حسرت،

           برای پرندگانن در قفس،

برای کبوتران خسته ای، بر فراز آسمان سربی و سمّی،

                                               که گشایند پرّ و بالِ بی نفس.

می خورم افسوس،

                  از مرگ اندیشه،

             از خودکشی ماهیان پاک و بی هوس.

 

آه ... ای پرندگان در قفس مرده،

              ای نهال افکاری لگد خورده،

سپیده دم آمد،

              نمی بینید؛

شیران سرزمین من غرّان،

                       سبکبالانه می تازند،

                   بر پیکر این دشت، بر پهنای این میدان

و این دلاور مردان هم پیمان،

              غرورمندانه می زنند فریاد:

تو تا ابد جاوید، بر تارک تاریخ،

                             همیشه پاینده،

        تو ای سه رنگ من، تو ای درفش جاویدان ...

                               ****

و دشمنان تاریک

        و قلبشان خاموش

                و مهدشان ویران

     و دشمنان دانند، نوباوگان خوابند،

                             در گهواره ی ایران




برچسب ها: آیه های پریشانی، مسعود جعفرزاده، دلنوشته، شعر، گهواره ی ایران،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 25 فروردین 1390 توسط مسعود جعفرزاده