تبلیغات
. - آیه سی و هفتم _ کشتی های کاغذی
.
کوچک که بودم، کشتی هایم که غرق می شد،

               سریع برگی از دفتر مشقم می کندم و

                                   دوباره یکی عین آن را می ساختم.

                حالا ولی،

    روزهاست که کشتی هایم غرق شده و تنها،

                     در حسرت آنم، که چرا دیگر دفتر مشقی ندارم؟!!



برچسب ها: آیه های پریشانی، مسعود جعفرزاده، دلنوشته، کوتاهه، شعر، کشتی های کاغذی،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 1 تیر 1391 توسط مسعود جعفرزاده
نمایش نظرات 1 تا 30