تبلیغات
. - آیه بیستم _ ماه نقره فام
.

این شعر تا حدودی به سبک اشعار فریدون مشیری  سروده شده، که تا اونجاییکه تونستم سعی کردم از لحاظ وزنی مشابه اشعار ایشون باشه، و به نظر خودم هم واجهای کوتاه و بلند و تعداد هجاها رو رعایت کردم که فکر کنم فقط بیت آخر، مصراع دوم دو هجا کمتر از بقیه مصراع ها داشته باشه و مشکل دیگه اینکه کلمه «طنین» و «پرفروغ» زیادی تکرار شده که متاسفانه کلمه ای برای جایگزین کردن به ذهنم خطور نکرد. دیگه تکمیل نواقصش به عهده شما دوستان عزیز.  


گـذشـتـه از سکـوت دلـنــواز شـب

به سوی نـغـمه هـای پرفـروغ ِ روز

گـذشتـه از طـنیـن جـاودان ِ صـبـح

به سوی بانگِ اختران ِ شعله سوز

 

                                  دل سپـرده چـون نـوای بی غــزل

                                  در طنیـن نـغـمه های سرنـوشـت

                                  در عـبـور مـانـع هـای تـلـخ روزگـار

                                  گام کـج نهاده بر مَزارِ بد سـرشت

 

دوبــاره آمـدم بـه راه پــرفـروغ ِ جـاودان

زیـر سایـه سارِ تـابش نگاه تو به بندگی

دوباره آمدم به سوی جام شوکران پیش

دوبـاره آمـدم که بـشکنـم حصار زندگـی

 

                                  دوباره می تنم تو را به دور خویش،

                                    طـنین ِ پـیله های غم گسارِ دل

                                    دوبـاره مـی کِشم تـو را بـه نـاز،

                                    ز نـقش خـوش نگار خـاک و گل

 

دوبـاره مـی سـرایـمـت تـو را بـه شـعـر

ســرود نــاتــمــام قــصّــه هــای  شــب

دوباره پاک می کنم تو را به سیل اشک

ز هـر نـگـاه خـون چـکــان ِ خـفـتــه تــب

 

                                دوبـاره شـعـلـه می کـشـم بـه روی زخـم هـای زنـدگی

                               دوباره شعله می کشم به روی هر چه هست و نـیسـت

                               دوباره شعله می کشم به روی سبزه های هرزه ی وجود

                                 مــاه نـقره فام ! قـلب من یگـانه مـنـزل شـرارگـیـست




برچسب ها: آیه های پریشانی، مسعود جعفرزاده، شعر، ماه نقره فام،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 24 تیر 1389 توسط مسعود جعفرزاده