تبلیغات
. - آیه شانزدهم _ وطن
.

این شعر رو برای یه سرود سروده بودم که با آهنگ خاصی همراه بود که اگه با آهنگ خاص خودش همراه باشه زیباتر خواهد بود، اما فعلاً اینو بدون آهنگ از من بپیذیرید.


وطـن وطـن، هستی من / تـو بـال پـرواز منـی


                                         تمام جسم و جان من / تمام روحی و تنی


ای همه یِ غیرتِ خون / ای همه یِ وجود مـن


                                           بـرای تو،  برای تو / منـم یه پوشیـده کفن


ای بت هستی و جلال / ای همه ی عز و شکوه


                                         به خیل دشمنان تو / منم یه دیوار و یه کوه


سه رنگ زیـبـای تـنـت / حـریم چشـمان منست


                                       بدون آن، همه جهان / سـلول زنـدان تـنست


بـبـار بر این گـیاه سبـز / بـبـار به صحـرای دلم


                                    تویی، تو چشمه سار من/زنده به این آب و گِلم


بـهــشـت بـی مـثـال دل / ای هـمه جـنـت وجـود


                                     بوسه زنم به بیرقت / کـنم به خاک تو سجـود




برچسب ها: آیه های پریشانی، مسعود جعفرزاده، شعر، وطن،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 23 اسفند 1388 توسط مسعود جعفرزاده