تبلیغات
. - آیه هشتم _ تو را می جویم ...
.

به دور خویش سرگشته و مغموم،

      می جویم هزاران گمگشته را در خود

و حسی از لبخند،

        مرا همراه خود سازد.

و عقلم می کند کاوش،

            و قلبم می دهد پاسخ:

 


تو را می جویم ای خاموش،

                          تو ای خفته،

            تو را کم دارم ای فریاد ناگفته.

                بر لب بشو جاری،

         بغض دلم وا کن،

ره اشکم تو پیدا کن؛

ببین رستم ازین دالان تاریکی،

اوج پروازم تماشا کن.

 


تو را می جویم ای باران،

          تو ای سقای گنه کاران،

ببار بر من،

     ببار بر خاکستر جانم،

مرا از نو برویانم.

ببار نم نم،

فروشو از دلم فریاد نومیدی،

           گهی تند تند، گهی کم کم.

                    رهایم کن ازین ماتم.

مرا از درد رهایی ده،

         به قلبم روشنایی ده؛

ببین دیگر ندارم غم.

 

 

تو را می جویم ای همدم،

         تویی درمان هر دردم،

بدونت خفته ام خاموش،

              نه میگریم نه می خندم.

اگر آیی،

     دل به فردای روشنی بندم؛

ببین با دل چه ها کردم!!!

   تویی درمان هر دردم،

         تو را می جویم ای مونس،

                      تو را می جویم ای همدم ...




برچسب ها: آیه های پریشانی، مسعود جعفرزاده، دلنوشته، کوتاهه، شعر، تو را می جویم،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 26 شهریور 1388 توسط مسعود جعفرزاده