تبلیغات
. - آیه پنجم _ پریشانم
.
پریشانم،

چو موجی کوبنده بر ساحل،

چو موجی ویرانگر،

چون پری رقصان به دست باد،

چو سیلابی خروشان در رود طغیانگر،

چو مجنونی جدا افتاده از لیلی،

چو طوفانی سهمگین بر گذار دشت،

چون فروزان شعله ای آتش، فرو افتاده بر دل جنگل .


            پریشانم...

                    حیرانم ...

 

                           و می دانم،


 شتابان رهسپار رستن از خویشم.

درین شطرنج دهر نومیدی،

           برای جستن از مات تنهایی،

                        پی رستن از دنیا و از کیشم.

به فکر دیروز ویرانم ...

                به اجبار می مانم ...

                         و اینک من افسرده و مایوس؛

               دلا افسوس ... دلا افسوس ...

    پریشانم ...

           حیرانم ...

و من دلگیر و بی رویا،

             کنار ساحلی غمگین؛

             شب خاموش و باد در غوغا،

                    سرم را می نهم آرام ، بر دامن دریا

                                        .

                                        .

                                        .


                                    و دیگر

                  خفته، جسم خسته ام در خواب،

                               و پیکرم آرام می رود با آب ...




برچسب ها: آیه های پریشانی، مسعود جعفرزاده، دلنوشته، کوتاهه، شعر، پریشانم،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 10 خرداد 1388 توسط مسعود جعفرزاده