تبلیغات
. - آیه اول _ آیه های پریشانی
.

نعره ای در وجودم می زند فریاد:

             من از تو بیزارم، تو می دانی؛

الا ای آیه های عشق، الا ای آیه هایی از پریشانی،

الا ای آفتاب روشنگر شب های ویرانی ...

****

در گیر و دار عشق،

 مرا جنگ است با شیطان اندیشه.

 منِ خاموش، به ناگاه غرّان می زنم فریاد:

     الا محبوبِ رویایی، الا ای عشق زندانی،

که بر بیغوله قلبم تو مهمانی،

تو حاضری آیا،

    وجودم را، نامم را، تمام جانم را،

                       بر زبانِ قلبِ خود خوانی ؟!!!

           منم تب دارِ عشق تو،

                   به بالینم تو می مانی ... ؟!!




برچسب ها: آیه های پریشانی، مسعود جعفرزاده، دلنوشته، کوتاهه، شعر،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 28 بهمن 1387 توسط مسعود جعفرزاده